Η Δύναμη της Προσφοράς

Κάθε φορά που κοιτώ τον ήλιο καταλαβαίνω …
γιατί τόσοι και τόσοι λαοί, εκατομμύρια χρόνια πίσω στην ιστορία, τον λάτρεψαν σα Θεό. Δεν ήταν μόνο γιατί αναγνώριζαν σε αυτόν την ζωογόνα φύση του, ότι χωρίς αυτόν ζωή δεν μπορεί να υπάρξει. Είναι ότι έβλεπαν σε αυτόν τη μεγάλη δύναμη της προσφοράς.
Κάθε μέρα έδινε απλόχερα το φως του, κάθε μέρα τους ζέσταινε, μεγάλωνε την πλάση όλη γύρω τους, χωρίς διακρίσεις, χωρίς ανταλλάγματα, χωρίς να χάνει τίποτε από τη δύναμή του. Ακόμα και όταν σύννεφα σκέπαζαν τον ουρανό, αυτός ήταν εκεί πιστός στο καθήκον του και συνέχιζε να δίνει ζωή και ζεστασιά.

Μήπως σαν ήλιος δε μοιάζει ο άνθρωπος της προσφοράς;
Δίνει απλόχερα, είναι πάντα εκεί όταν τον χρειάζεσαι, χωρίς να  γκρινιάζει, χωρίς να  επηρεάζεται από τις εξωτερικές συνθήκες και πάνω από όλα χωρίς να περιμένει ανταλλάγματα. Δεν είναι ο αγαθός της υπόθεσης. Είναι συνειδητός και ξέρει ότι όσο δίνει τόσο πλουσιότερος γίνεται εσωτερικά. Γιατί η προσφορά λειτουργεί αμφίδρομα. Οι αποδέκτες της είναι αυτοί που φανερά ωφελούνται. Όμως και αυτοί που προσφέρουν δέχονται κάποια ευεργετικά αποτελέσματα είτε φαίνονται είτε όχι, είτε είναι άμεσα είτε έμμεσα.

Όποια κι αν είναι τα οφέλη, η προσφορά δίνει νόημα στη ζωή μας, ενθουσιασμό, ενέργεια, ευχαρίστηση, ευτυχία. Μέσα από την προσφορά αποκτά κανείς μία αίσθηση αυτοδυναμίας και πληρότητας, αφού όσο περισσότερο δίνει κανείς  από τον εαυτό του, τόσο περισσότερο βρίσκει τον εαυτό του. Οι άνθρωποι που προσφέρουν έχουν την ευκαιρία και μπορούν πιο αποτελεσματικά να επιτύχουν την ανάπτυξη των δικών τους δυνατοτήτων, να ωφεληθούν συναισθηματικά, σωματικά, ακόμα και οικονομικά. Η αλληλεπίδρασή τους με άλλους ανθρώπους οδηγεί συχνά στη δημιουργία νέων σχέσεων και σε μία αίσθηση ασφάλειας καθώς  βάζουν το δικό τους λιθαράκι για να γίνει ο κόσμος μας λίγο καλύτερος.

Ας μην ξεχνάμε ότι ο καθένας από εμάς στη διάρκεια της ζωής του έγινε αποδέκτης θετικών στοιχείων επειδή κάποιος του  τα πρόσφερε: γονιός, φίλος, συνεργάτης, δάσκαλος, συγγενής, γείτονας…Οι ανθρώπινες σχέσεις κάπως έτσι οικοδομούναι, πάνω σε βάσεις «δούναι και λαβείν». Το παράδοξό όμως είναι ότι όταν περιμένεις ανταμοιβή δεν πρόκειται να πάρεις…ενώ όταν δίνεις από μία εσωτερική δύναμη και μία συνειδητή στάση ζωής τότε όλα έρχονται φυσικά.

Τι μπορούμε όμως να προσφέρουμε; Έχουμε πραγματικά κάτι χρήσιμο για τους άλλους; Σίγουρα έχουμε και σίγουρα μπορούμε. Και αν δεν είναι κάτι υλικό αυτό που προσφέρεις, όπως αντικείμενα, είδη ανάγκης ή χρήματα μπορεί να είναι αγάπη, γέλιο, γνώση, ελπίδα, χρόνος, ικανότητες, άγγιγμα, προσοχή, συμβουλές, σεβασμός.
Το όμορφο σε μία κατάσταση προσφοράς είναι ότι όσο δίνεις, τόσο πιο δυνατός γίνεσαι. Αυτό δε μοιάζει με ένα σακί σιτάρι που όσο δίνεις αυτό αδειάζει, γιατί δεν έχει από πού να ξαναγεμίσει. Αυτό μοιάζει με τη φλόγα που καίει και από αυτήν ανάβουν και άλλες φλόγες. Και όχι μόνο δεν φτωχαίνει η ίδια, επειδή έδωσε από το φως της, αλλά δυναμώνει περισσότερο επειδή πολλαπλασιάστηκε  το φως της αφού γέμισε ο χώρος περισσότερο φως, φως από αυτό που έδωσε.

Εύλογο είναι να αναρωτηθούμε «και σε ποιον να προσφέρουμε;».
Η προσφορά ξεκινά από τον ίδιο μας τον εαυτό… όταν είμαστε επιεικής με τον εαυτό μας, όταν είμαστε συμφιλιωμένοι με την εικόνα μας, όταν φροντίζουμε, όχι με την εγωιστική έννοια, τον εαυτό μας, τότε είμαστε σε θέση να προσφέρουμε καλύτερα στους άλλους και βεβαίως πιο ικανοί στο να δεχόμαστε…
Είναι σημαντικό να αναγνωρίσουμε την αναγκαιότητα καθημερινής προσφοράς στην οικογένειά μας. Ας μη θεωρούμε δεδομένους τους δικούς μας ανθρώπους. Ας ανατροφοδοτούμε τις μεταξύ μας σχέσεις και ας ενδιαφερόμαστε για τις ανάγκες τους και πώς θα τις καλύψουν. Μη θεωρούμε δεδομένα τα συναισθήματά μας, ας τους δείχνουμε την εκτίμηση, την αγάπη, την συμπαράσταση. Το ίδιο ισχύει και για τους φίλους και για τους συγγενείς μας. Ας  μην παραβλέπουμε την προσφορά στο χώρο της δουλειάς μας, που τόσο συχνά τον αντιμετωπίζουμε σαν ένα πεδίο ανταγωνιστικών, εχθρικών ή αδιάφορων σχέσεων. Είναι κρίμα να περνάμε τόσες ώρες με ανθρώπους χωρίς να αξιοποιούμε τη δυναμική και την προοπτική του να αλληλοεπηρεαστούμε θετικά, να προσφέρουμε ένα μικρό κομμάτι συμπάθειας, ενέργειας, θετικών εκφράσεων. Επιπλέον μπορούμε να δώσουμε ένα θετικό παρόν στη μικρή κοινότητα που ζούμε, στο σύλλογο γονέων και κηδεμόνων του σχολείου που πάει το παιδί μας, στον πολιτιστικό σύλλογο του δήμου μας. Αν θέλουμε να προσφέρουμε σε πιο μεγάλη κλίμακα μπορούμε να ενδιαφερθούμε για τη δράση μη κερδοσκοπικών οργανώσεων ώστε να συμμετέχουμε κι εμείς με κάποιο τρόπο. Επιπλέον, και ας μη φαίνεται βαρύγδουπο, μπορούμε να είμαστε ωφέλιμοι και στον  πλανήτη, έχοντας μία οικολογική στάση ζωής, μία συνειδητά καλή στάση απέναντι στον πλανήτη, στα πλάσματά του και στις ανάγκες του.

Αν θέλουμε να συμπληρώσουμε την έννοια της προσφοράς θα πρέπει να απαντήσουμε σε ερωτήματα όπως «πώς και πότε να προσφέρω;».
Ο καλύτερος τρόπος για να προσφέρεις είναι με σεβασμό και ταπεινοφροσύνη, χωρίς όρους, χωρίς ανταλλάγματα.
Πότε να προσφέρεις; Άρχισε από σήμερα, από τώρα. Μην περιμένεις πότε θα είσαι καλά, πότε θα είναι εύκολη στιγμή για σένα, ποτέ θα έχεις να προσφέρεις. Μην ξεχνάς ότι μέσα από την προσφορά δυναμώνεις, αποκτάς θετική στάση ζωής, αυτοεκτίμηση, γίνεσαι πιο χαρούμενος. Και μην ξεχνάς ότι μπορείς να προσφέρεις ακόμη και ένα χαμόγελο. Μην περιμένεις να δεις την καταστροφή δίπλα σου για προσφέρεις «χέρι βοήθειας». Κάθε στιγμή είναι κατάλληλη για να κάνεις κάποιον να νιώσει καλύτερα ή για να προλάβεις μία κατάσταση που ίσως και να μην φαίνεται.

Η προσφορά είναι μία στάση ζωής, μία δύναμη που χαρακτηρίζει τους ανθρώπους που είναι πάντα παρόντες, δίνοντας σε όλα τα επίπεδα, το καλύτερο που έχουν, εκεί όπου υπάρχει ανάγκη. Δίνουν από την ενέργειά τους, το χρόνο τους, τη σκέψη τους, τα συναισθήματα τους. Δε δίνουν το περίσσευμά τους, δίνουν το καλύτερό τους. Δίνουν γιατί έχουν να δώσουν. Μέσα τους υπάρχει σε υπεραφθονία όλη η δύναμη της ζωής και από αυτήν την υπεραφθονία προσφέρουν.

Κανένας άνθρωπος-φλόγα δεν πρόκειται να χάσει από τη δική του λάμψη, επειδή πρόσφερε. Κανένας άνθρωπος προσφοράς δεν θα χρησιμοποιήσει μαθηματικούς υπολογισμούς για να σταθμίσει τι δίνει και τι παίρνει. Κανένας άνθρωπος προσφοράς δεν θα ρωτήσει για να προσφέρει, δε θα δειλιάσει, δε θα βολευτεί, δε θα επαναπαυτεί.

Η δύναμη της προσφοράς είναι αστείρευτη. Γεννιέται, πηγάζει, τροφοδοτείται από την εσωτερική δύναμη του ανθρώπου. Όποιος έχει όμορφες σκέψεις, μοιράζεται όμορφες σκέψεις, όμορφες κουβέντες. Όποιος έχει όμορφα συναισθήματα, ζεσταίνει με αυτά όποιον τον πλησιάζει. Όποιος αναγνωρίζει την ανάγκη γύρω του δίνει κομμάτι του εαυτού του, είναι παρόν είναι εκεί που τον χρειάζονται. Προσφορά είναι όλος ο πλούτος των σκέψεων, των συναισθημάτων, των δράσεων που υπάρχει και δίνεται, γιατί κάποιος τα καλλιεργεί μέσα του με τη συνειδητή στάση ζωής του.

Αν καταφέρουμε να παροτρύνουμε περισσότερους ανθρώπους να προσφέρουν χρόνο, γνώσεις, πόρους, καλοσύνη, τότε ο κόσμος θα γίνει σαφώς καλύτερος.

Περσεφόνη


Newsletter

Σεμινάρια - Ομιλίες

 

“Εσωτερική Ψυχολογία” 

Σεμινάριο Ψυχολογίας

Δευτέρα 13 Νοεμβρίου

 8.00μμ - 9.00μμ

Παύλου Μελά 18 με Τσιμισκή

1ος όροφος

Τηλ. 2310 285020

Περισσότερα

Αρχές & Στόχοι

1 - Συναδελφοσύνη

Η προώθηση ενός Ιδεώδους παγκόσμιας συναδελφοσύνης, που βασίζεται στον σεβασμό της ανθρώπινης αξιοπρέπειας, πέρα από διαφορές φυλετικές, μορφωτικές, θρησκευτικές, κοινωνικές ή φύλου.

2 - Γνώση

Η αγάπη για τη σοφία, η οποία, μέσα από τη συγκριτική μελέτη των φιλοσοφιών, θρησκειών, επιστημών και τεχνών, προωθεί τη γνώση για το σύμπαν, τη φύση και τον άνθρωπο.

3 - Ανάπτυξη

Η ανάπτυξη των καλύτερων στοιχείων του ανθρώπου, προωθώντας τη βελτίωση του ατόμου και την ένταξή του στη φύση και την κοινωνία, όχι ως απλό παρατηρητή, αλλά ως ενεργό συμμετέχοντα σε έναν κόσμο που χρειάζεται βελτίωση.

Free Press

Βιόρυθμοι

Υπολογίστε τώρα τους βιόρυθμούς σας και
ρυθμίστε ανάλογα την ημέρα σας!