Ξένοι εθελοντές εργάζονται για την τοπική ανάπτυξη της Ελλάδας

Την τοπική ανάπτυξη της Ελλάδας έχουν αναλάβει να στηρίξουν δεκάδες νέοι από κάθε γωνιά του πλανήτη. Εθελοντές από την Κορέα, την Ολλανδία, τον Καναδά, την Ιαπωνία, τη Ρωσία, την Ισπανία, την Φινλανδία και δεκάδες άλλες χώρες συμμετέχουν σε εθελοντικά προγράμματα που οργανώνει η ΜΚΟ «Έλιξ» σε ακριτικές περιοχές της Ελλάδας, με στόχο να αναδείξουν τους φυσικούς και πολιτιστικούς θησαυρούς της.
Από τον καθαρισμό ιστορικών μονοπατιών της Τήνου και της Κέας, μέχρι τη συντήρηση του αρχαίου θεάτρου της Μεγαλόπολης και την αναπαλαίωση παραδοσιακών κτιρίων στην Άνδρο και στα Μαστοροχώρια της Ηπείρου, οι εθελοντές εργάζονται κάτω από τον καυτό ήλιο για να ενισχύσουν τα νησιωτικά και ορεινά χωριά του τόπου μας εν μέσω κρίσης.


«Γινόμαστε ένα με τους ντόπιους»
Η 35χρονη κυρία Έφη Μπάκα είναι συντονίστρια μιας ομάδας δεκαπέντε εθελοντών από διαφορετικές χώρες της Ευρώπης, της Ασίας και της Αμερικής, οι οποίοι έχουν αναλάβει να καθαρίσουν και να συντηρήσουν τα ιστορικά μονοπάτια της Κέας (Τζια). «Πρόκειται για λιθόστρωτες ιστορικές διαδρομές, κάποιες από τις οποίες είχαν χαραχθεί ήδη από την αρχαιότητα. Η Κέα ήταν σημαντικός κόμβος για αιώνες και γι' αυτό τα μονοπάτια της είχαν χαρτογραφηθεί λεπτομερώς. Η λιθόστρωση γινόταν από τους ίδιους τους κατοίκους και σύμφωνα με την παράδοση κάθε άνδρας του νησιού όφειλε να εργάζεται δύο μέρες το μήνα για τα μονοπάτια», διηγείται μιλώντας στο «Βήμα» η 35χρονη καθηγήτρια Αγγλικών.


Αυτή την παραδοσιακή εργασία έχουν αναλάβει να φέρουν εις πέρας οι εθελοντές, οι οποίοι «φιλοξενούνται» στο Δημοτικό σχολείο της Ιουλίδας, όπου κοιμούνται στο πάτωμα, μαγειρεύουν με γκαζάκι και κάνουν μπάνιο με… το λάστιχο. Ο σπαρτιατικός τρόπος ζωής, ωστόσο, δεν μοιάζει να τους επηρεάζει, καθώς με περίσσεια χαρά εκτελούν τις εργασίες τους καθημερινά κάτω από τον καυτό ήλιο.


«Δουλεύουμε κάθε μέρα από τις οκτώ το πρωί, καθαρίζουμε τα μονοπάτια από χόρτα και σκουπίδια και συντηρούμε τα λιθόστρωτα. Είναι συγκινητική η στάση των κατοίκων του νησιού απέναντί μας. Οι ντόπιοι μας δείχνουν την ευγνωμοσύνη τους και αναγνωρίζουν ότι η προσπάθειά μας οδηγεί στην τουριστική ανάπτυξη του νησιού. Συχνά προσφέρονται να μας μεταφέρουν με τα αυτοκίνητά τους, ενώ απόψε θα οργανώσουν ένα γλέντι προς τιμήν μας, με όργανα και χορούς!» καταλήγει γελώντας η κυρία Μπάκα.

«Ξεκλείδωσαν» το Αρχαίο Θέατρο
Στον ελλαδικό χώρο βρίσκονται κρυμμένοι αρχαιολογικοί θησαυροί, οι οποίοι παραμένουν χορταριασμένοι και κλειδωμένοι (με την κυριολεκτική έννοια του όρου, καθώς οι καγκελόπορτές τους παραμένουν σφραγισμένες) εδώ και χρόνια. Ένας από αυτούς του θησαυρούς είναι και το αρχαίο θέατρο της Μεγαλόπολης το οποίο παρέμενε επί σειρά ετών αναξιοποίητο, μη προσβάσιμο από τους τουρίστες και γεμάτο αγριόχορτα.


«Οι ντόπιοι μας ενημέρωσαν ότι είχαν προγραμματιστεί ειδικές εργασίες υπό την επίβλεψη αρχαιολόγων, ωστόσο την τελευταία στιγμή τα κονδύλια ακυρώθηκαν. Εμείς βρισκόμαστε εδώ για να κάνουμε απλές, ωστόσο άκρως αναγκαίες εργασίες. Ξεχορταριάζουμε, μαζεύουμε τα σκουπίδια, καθαρίζουμε», λέει στο «Βήμα» η κυρία Γεωργία Κιζηρίδου, η οποία είναι η αρμόδια ομαδάρχισσα των δεκαπέντε εθελοντών από την Κορέα, τη Ρωσία, την Ισπανία, την Ιταλία και τη Φινλανδία οι οποίοι διαμένουν στο Λύκειο της Μεγαλόπολης και εργάζονται καθημερινά στο χώρο του Αρχαίο Θεάτρου.


«Είναι εντυπωσιακό το πόσα πράγματα γνωρίζουν για τον τόπο μας και την ιστορία του οι ξένοι εθελοντές. Κυκλοφορούν με τους οδηγούς ανά χείρας και σέβονται… κάθε πέτρα. Παρότι άλλοι στη θέση τους θα προτιμούσαν ένα μέρος με θάλασσα αντί για την ορεινή Πελοπόννησο, οι ίδιοι εργάζονται με μεγάλη χαρά για να σωθεί το αρχαίο θέατρο. Πράγματι, είδαμε ότι στις λίγες μέρες που βρισκόμαστε εδώ και είναι ξεκλείδωτος ο χώρος έχουν εισέλθει αρκετοί τουρίστες από τη Γερμανία, την Αγγλία και το Βέλγιο. Φανταστείτε πόσα θα είχε να κερδίσει η τοπική κοινωνία αν ο χώρος έμενε διαρκώς ανοιχτός», προσθέτει η 27χρονη σχολική ψυχολόγος. Η ίδια έχει έλαβε μέρος σε αντίστοιχα προγράμματα στα Μαστοροχώρια της Ηπείρου όπου συμμετείχε στην ανακαίνιση μιας παραδοσιακής βιβλιοθήκης, καθώς και στην Άνδρο όπου εργάστηκε στη συντήρηση μονοπατιών.


Παιχνίδια γνωριμίας και γλώσσα του σώματος
Πώς κατορθώνει κανείς να μετατρέψει ένα ανομοιογενές σύνολο ανθρώπων από διαφορετικές χώρες και κουλτούρες, σε μια συμπαγή ομάδα που δουλεύει αρμονικά για έναν σκοπό; «Δεν είναι πάντα εύκολο, ωστόσο κατά ένα μαγικό τρόπο πάντοτε καταλήγουμε μια αγαπημένη παρέα που μάλιστα διατηρεί την επαφή για πολλούς μήνες μετά την λήξη του προγράμματος», λέει στο «Βήμα» η κυρία Κατερίνα Μαριέτη. Η 25χρονη έχει συμμετάσχει σε προγράμματα καθαρισμού μονοπατιών στην Τήνο και στην Άνδρο και φέτος θα ηγηθεί μιας ομάδας δεκαπέντε εθελοντών από όλο τον κόσμο που θα αναλάβουν να συντηρήσουν τα «σκαλάρια», δηλαδή τους τοπικούς μύλους που λειτουργούν ως παραδοσιακά αγγειοπλαστεία στην Άνδρο.


«Τις πρώτες ημέρες οργανώνουμε παιχνίδια για να γνωριστούν οι εθελοντές και να "δέσει" η ομάδα. Συχνά οι συνθήκες διαβίωσης είναι σκληρές και ιδίως οι βόρειοι λαοί είναι δύσκολο να συνηθίσουν να δουλεύουν υπό συνθήκες καύσωνα. Γι' αυτό πρέπει να διατηρούμε το ενδιαφέρον της παρέας αμείωτο. Ως ομαδάρχισσα διοργανώνουμε απογευματινές δραστηριότητες και εκδρομές», αναφέρει η 25χρονη καθηγήτρια γαλλικών.


Προβλήματα προκύπτουν, ωστόσο, όταν ορισμένοι εθελοντές δεν γνωρίζουν… καμία ξένη γλώσσα. «Πέρυσι συμμετείχε στην ομάδα μου μια Γιαπωνέζα που δεν ήξερε καθόλου αγγλικά. Αρχικά αγχώθηκα, αναρωτιόμουν αν θα κατορθώναμε να την εντάξουμε ομαλά στην ομάδα. Τελικά, με λίγη γλώσσα του σώματος και λίγη μετάφραση με τη βοήθεια μίας άλλης Γιαπωνέζα που κατά καλή μας τύχη βρέθηκε στην ομάδα, τα προβλήματα λύθηκαν με επιτυχία», καταλήγει η κυρία Μαριέτη.

Πηγή: Το Βήμα

Δείτε επίσης